Ik geloof dat ik vakantie!

“dus wij gaan niet ver weg
nee, wij gaan niet ver weg
wat ze ook vertellen
het is hier niet zo slecht
wij – gaan – niet – ver – weg”

 

Wie kent het niet? Samson en Gert! Met die videoclip waarin het zo hard regent in de auto dat hij bij de Noordzeestrandt. Maar zoals de meesten van mijn generatie wel weten heeft Samson altijd gelijk. Zo ook hier.

Want waarom naar Alge-, Gilze- of Hongarije als je ook met de fiets naar de Esplanade kunt? Waarom op bezoek bij Azerbeidzjan als Jan ook gewoon bedrijfseconomie studeert in Tilburg? Bij de Top Croque een tosti Afrikaas of een broodje Birmingham van de AH Togo (of Professor de Moorplein). Voor het culinaire aspect van je vakantie hoef je het niet te laten.

Verder wijst alles erop dat de campus een toeristische trekpleister is. Ghana de Student Desk – eh VVV Tilburg University als je lang in de rij wilt staan, net zoals bij de Eiffeltoren. Met een toeristisch uitzicht in het atrium van het prachtige Academiagebouw, met een kunstzinnig paard aan het plafond. Het had zo een museum in een willekeurige stad kunnen zijn. En langstudeeropslag of niet, je mag overal gratis naar binnen. Dat is studentenkorting!

Bovendien, het is Tilburg University, dus voor je talenkennis hoef je het ook niet de grens over. Voor je culturele vorming neem je gewoon deel aan de Summer School of ga je tussen de Aziaten in de bibliotheek zitten. Liever zwemmen? In de vijver heb je in ieder geval geen last van de Middellandse Zeekwallen. En als je hier Nepal zegt, heb je ten minste nog kans dat iemand opkijkt en vraagt waarom dan niet.

Daarnaast, waarom de crises in Spanje, Italië of Griekenland opzoeken als hier op de universiteit ook miljoenen bezuinigd worden? Help de campuseconomie er liever bovenop door hier boeken te kopen, biertjes te drinken, of gewoon gratis te picknicken als een echte toerist. En je weet zeker dat je er geen mannen met goedkope ‘only for you’-zonnebrillen, ‘special price’-prullaria of ‘kijken kijken niet kopen’-paraplu’s tegenkomt. En ach,

Toegegeven, de bediening van de Espla staat niet dansend op de bar in uitdagende kleding zoals het op een zwoele, hete stapavond hoort, maar ze weten wel wat ze moeten klaarzetten als ik op vrijdagmiddag kom aanlopen (jep, de grote Erdinger). Zonder dat ik tres cerveses, trois bières, три пива, tre öl of tři piva moet zeggen.

Nee, ik weet het wel. Het is hier niet zo slecht, wat ze ook vertellen. Dus ik ga niet ver weg. Al was het maar omdat ik mijn scriptie nog even af moet ronden, alvast fulltime ben gaan werken op de universiteit, en ik enorme heimwee krijg als ik de campus twee dagen niet gezien heb.

Deze blog is ook verschenen op de website van Univers. 

Maatschappelijke werkplekken

De maatschappij, dat ben jij. Nijntje-achtige reclames van de Stichting Irreële Reclame over Teun en Gijs die blij zijn, een bushokje slopen en daarom een leuke dag hebben (ken je hem nog? YouTube!). Of mensen die een werkplek bezet houden om vervolgens de hele dag te gaan Facebooken met de rest van hun maatschappij, of – nog erger – onvindbaar te zijn. 

[Lees meer…]

Goede voornamens

Niets is wat het lijkt. Nieuwjaarsnacht, 4 uur. Gillende sirenes door de straten van Tilburg, op weg naar de universiteit. Hordes studenten met wallen onder hun ogen staan te duwen en te trekken voor de altijd tergend langzaam draaiende deuren van de gebouwen. Met volle rugzakken (met boeken, geen sterretjes en grondbloemen) en blikjes energiedrank (Euroshopper, uiteraard) proberen ze de nacht door te komen.

[Lees meer…]

#campustweeter

Ik voel me inmiddels de Katholieke Theologie onder de faculteiten. De biografie van Steve Job’s onder de goede boeken. Het Prismagebouw op de campus. De mensa onder de eetgelegenheden. Tilburg onder de mooie steden. De TOP onder de introductieweken. Het Ajax onder de Champions League deelnemers. De oude pepernoot onder het snoepgoed. De campusboekhandel onder de boekenwinkels (niet persoonlijk, uiteraard, ik haal mijn boeken altijd bij de StudyStore. En reken ze dan ook af). De Sprinter onder de toiletten. De Nokia onder de smartphones. Het Zeeland onder de provinciën. Of de @Mike_f_d onder de #campustweeters, natuurlijk. Nee hoor, ik kan best tegen mijn verlies.

[Lees meer…]

De Campuspolitie

Als bereden beveiliger rondfietsen met een ontstopper op je stuur. Mensen vertellen dat ze geen brood mogen eten in de bibliotheek. Een brandoefening houden en dan kijken hoe studenten uit hun concentratie worden gehaald terwijl ze tijdens het college Wordfeut spelen. Studenten mailen dat ze hun Chipknip weer eens in de printer hebben laten zitten. Papiertjes op fietsen plakken omdat ze weggehaald worden, en dan concluderen dat ze achter jouw rug weer van de fiets worden gerukt. Met een zaklamp aan je broek uitvinden dat de stroom niet is uitgevallen. Controleren of er niet per ongeluk een boek of etui op een toetsenbord is beland.  [Lees meer…]