Het zware leven van een personeelsdagcommissielid

Als docent doe je natuurlijk meer dan doceren alleen. Zo kun je in het kader van je bijbaan ook roosters maken, je bezighouden met de accreditatie, debatwedstrijden organiseren, stages begeleiden of vakken en blokken coördineren. Leuk, aardig en vaak best belangrijk natuurlijk, maar je hebt altijd bijbaan boven bijbaan.

En zo heb ik mij in de personeelsdagcommissie laten plaatsen. Je kunt er om lachen, maar het is een flinke verantwoordelijkheid. Iedereen heeft er een mening over (bij voorkeur de beste stuurlui), het moet leuk maar ook functioneel zijn, en als het een jaar wordt overgeslagen is het gebouw te klein (nog meer dan het nu al is).

Daarom heb ik die zware taak op mij genomen, samen met vier gewaardeerde collega’s. En dan is het brainstormen best lollig. We kunnen op schoolreisje naar de Apenheul en wat nieuwe collega’s zoeken. Of een weekend  primitief survivallen en studenten eten als avondmaal. Of een verrassingsfeest voor honderd man bij de directeur thuis, zonder dat ‘ie het weet.

Ideeën genoeg! Toch is het puntje bij paaltje best lastig. Naakte teamuitjes zijn geen optie, bleek al snel. Maar zie jij die collega al skiënd van de helling afgaan? En dan die andere, banjerend door de modder op survivalweekend. En een weekend Benidorm, dat doen de jongere collega’s natuurlijk nooit.

Schilderen is saai, zingen is funest voor de amuzikalen, roeien is te inspannend en koken doe je thuis al. Blijft er over: cocktail shaken (al gedaan), dansen (vorig jaar al), muziek maken (done that), of Wie is de Mol (afgerond), Ik hou van Holland (de directeuren willen  geen Linda spelen) of Expeditie Robinson (niet iedereen expedieert graag).

Ik wil er alleen maar mee zeggen dat de taak van personeelsdagcommissielid nogal ondergewaardeerd is. Een visie voor de hogeschool bedenken is niet eenvoudig, tientallen klassen inroosteren is geen eitje en zo’n blok coördineren doe je niet op sloffen, maar vind maar eens een leuke bezigheid voor honderd extreem verschillende individuen.

Ik denk dat we er maar gewoon een vrije dag van moeten maken. Dat kan ík in ieder geval wel gebruiken na de uitputtingsveldslag als personeelsdagcommissielid  in de personeelsdagcommissie voor de personeelsdag.

Michael is docent aan de Juridische Hogeschool Avans-Fontys en schrijft over zijn ervaringen als docent en wat daar in de verste verte mee te maken heeft. Deze blog is ook verschenen op de website van de Juridische Hogeschool Avans-Fontys

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *