Help: moederpraat en fout eten bij de ‘op de bediening beSpaarbank’

MoederpraatStudenten hebben wel eens een andere indruk van ‘ons’, maar ook docenten zijn soms net mensen. Met een sociaal leven, volkshumor en behoefte aan gezelligheid. Dus eindig je na een middag workshoppen (raar woord eigenlijk, werkwinkelen) en vergaderen spontaan in de beSpaarbank. Ik linea recta op mijn brakke fiets, de collega’s met de auto iets minder direct via de Ringbaan West, Noord en Oost.

En  niet alleen daaraan (sorry, vooroordeelbevestiging) merk je dat er wel erg veel vrouwen zijn in jouw team. Op zich geen probleem  zou je denken, ware het niet dat kinderen, zwangerschappen en nog meer kinderen een flinke stempel kunnen drukken op de gespreksstof. Maar het ging mij vooral om de bediening, dus dat terzijde.

Nieuwe horecaslaven in de bediening, je haat ze of je hebt medelijden met ze. Ik vind ze tof en soms ook wel zielig. Zeker als de baas ze in het bijzijn van klanten op hun beginnersfouten wijst. “Hebben deze mensen hun voorgerecht al op, of eten ze die bij hun hoofdgerecht? Je laat de gerechten namelijk allebei tegelijk doorkomen.” Aah, arme jongen die straks tot overmaat van ramp ook nog eens yoghurt over een tas gaat laten vallen!

Moederpraat

Nagenietend van een middag socratische gesprekken oefenen (doen, is leuk!) met op tafel versgeperst sap, spa rood, cola light en cola (ja ja, party party tot het gaatje met die docenten) vang je ineens iets op over  koffiepads in bh’s. Ik heb gezegd dat ik me verslikte in zo’n vies groen bladluisje, maar de mannelijke lezers weten wel beter. Maar dat terzijde.

Dat je collega die later komt (en bestelt) vervolgens als eerste haar hoofdgerecht krijgt, dat kan gebeuren. Maar dat het een koude salade is, terwijl ons warme eten pas 20 minuten later komt, is wat vreemder. Helemaal als we de door niemand bestelde friet wel al bij de salade kregen en dus maar opgegeten hebben voordat het koud was. Puntje op de i: een heel ander gerecht krijgen dan besteld. Hmm.

En ondertussen maar doorpraten over de oppas, bso en soepstengels. Die vinden kinderen schijnbaar lekker, maar dat terzijde.

Het letterlijke toefje op het verhaal: driemaal een chocoladebrownietaartpunt bestellen, om vervolgens de serveerster bij aflevering te horen vragen “wie de slagroom erbij wilde”. Eh, dat was ons niet gevraagd. Was meneer de ober even vergeten, dus hij dacht dat twee zonder en één met slagroom wel goed zou zijn. Tsjah, dat krijg je als je gaat eten bij de ‘op de bediening beSpaarbank’.

Als troost heb ik de krant Telegraaf van die dag maar even proletarisch uit het krantenrek gevist voor mijn spoorcollega (want ja, taaldocent, dus leeswurm). Met ongetwijfeld een artikel over kinderen bediening in de horeca.

En maar doorkletsen over kinderen in bakfietsen met frikadellen uit het vuistje. Maar dat terzijde.

 

Ps. collega’s die zich aangesproken voelen, ik vond het heel gezellig en hoop dat ik de volgende keer toch gewoon weer mee mag!

 

Zo nu en dan plaats ik een onderwijsartikel over inspirerende werkvormen, afwisselende lessen, bruikbare opdrachten, de (gevoelsmatige) kloof tussen theorie en praktijk en zelfreflectie. En gewoon mijn ervaringen als (beginnend) docent op het hbo.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *