Als (zonder) een kind zo blij: lofzang voor alle ouders

Ontbijt

Ik heb vooralsnog geen last van klapperende eier- of andere stokken. Ook nog geen ernstige drang bij mij om op enig moment alle ramen en deuren open te zetten tegen de hitte of om motor te gaan rijden. Alle tijd dus nog om ooit aan kinderen te beginnen, maar om alvast te oefenen met de fase ná het baren krijg ik jaarlijks mijn neefje en nichtje op bezoek. Vet, als een kind zo blij ben ik!

Natuurmuseum

Als een kind zo blij was ik dat in pannenkoeken mocht ontbijten met naast mij een beer op de stoel, nadat ik ze de avond van tevoren ook al had gegeten. ’s Avonds zelfgemaakte pizza en de volgende ochtend croissants en saucijzenbroodjes. En natuurlijk ’s middags een ijsje (mèt snoepjes), minizakjes chips en een appel (tsjah, strenge neef ben ik).

Als een kind zo blij was ik dat ik naar het (overigens hele leuke) Natuurmuseum mocht. Ik dacht een digital native te zijn, maar het tegendeel werd pijnlijk duidelijk. Waar ik nog uitga van een scherm met muis en toetsenbord, ragt mijn nichtje haar vuist bijna door het scherm heen, om vervolgens te concluderen dat het “niet eens een touchscreen is”.

Vliegtuigje vouwen 1Vliegtuigje vouwen 2

Als een kind zo blij was ik dat ik met een excuus (mijn neefje) rollercoaster tycoon kon spelen, vliegtuigjes kon vouwen en Bassie en Adriaan kon kijken. Om daarbij op te merken dat je alle attracties en levels nog kent, de beste supersonische vliegtuigen bouwt en de liedjes van Bassie en Adriaan nog altijd kunt meezingen.

Als een kind zo blij was ik dat ik het trimparcours in het de Oude Warande ineens wel leuk vind als ik twee ongeleide en hyperactieve projectielen meeneem. Of dat je ineens een ‘boerderij’ bezoekt, iets wat je normaal gesproken alleen met collega’s doet. En dan moet je professioneel, braaf en beleefd blijven, terwijl ik me nu als kind kon gedragen.

Trimbaan 2Trimbaan 1Maar als een kind zo blij was ik dat ik ze na twee nachtjes weer kon overhandigen aan de rechtmatige eigenaresse, zonder al te veel kleerscheuren. Voorlopig geen Spangas of Obese meer, niet meer om 7.15 gewekt worden in je vakantie en geen Dubbel Frissssss meer in de koelkast. Een oase van rust, stilte en vermoeidheid in casa Mike.

Ik heb niets dan respect voor alle ouders, maar ik ben als een kind zo blij dat mijn (eier)stok(ken) nog niet klapperen en mijn neefje en nichtje Brabant (“waar ze buitenlands praten”) eens per jaar twee nachtjes (willen) bezoeken!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *