Gezondspannen lunch: de wandeling

Er was eens een lunch in de lente…

Juridische HogeschoolMeerkoldreef

Natuurlijk is een werkplek die aan alle arbo-eisen voldoet belangrijk. Natuurlijk raad ik iedereen aan om 20 minuten te reserveren voor een heerlijke, traditionele Japanse massage halverwege de dag. Natuurlijk zijn kunstlicht en een nepplantje in de kamer gezond. Natuurlijk maak je tijd voor een lunch en een gesprek met een student of collega. En natuurlijk moet je zo nu en dan naar de printer, een collega of de koffieautomaat lopen om je conditie op peil te houden. Natuurlijk.

Allemaal ‘eisen’ waar keurig aan wordt voldaan op m’n werk, waarvoor niets dan lof. Maar wat doe je als de lentezon gaat schijnen, je door dezelfde zon je beeldscherm niet meer kunt zien, je om de hoek een prachtig merengebied en dito oerwoud kunt vinden, en je op loopafstand dieren van tropische en haast buitenaardse bestemmingen kunt bewonderen? Precies, dan neem je een gezonde, ontspannen lunchwandeling! Helemaal in Nederland, na de mini-ijstijd van het afgelopen jaar (maanden of weken? Zo voelt het niet).

TreinVijver

Op nog geen 150 meter lopen een mooie vijver! Oké, inclusief blauwalg, maar doorgaans ben je tijdens de lunch toch niet van plan te gaan zwemmen. Ja, en aan de andere kant van het hek voorbijrazende goederen- en veetreinen (zwaaien, misschien heeft de NS er wel een collega van je ingepropt). Maar die rijden ook met regelmaat niet, dus dat kan geen reden zijn om niet te genieten.

Als je dan je weg vervolgt richting het Wandelbos, staat daar zonder pardon de ijscoman met een muts en handschoenen te blauwbekken. Dat laatste waarschijnlijk omdat zijn ijscokar zo koud is. Zonder wachtrij overigens, want alle kinderen zitten nog op school of hangen ondersteboven in een van de klimrekken in het bos (ik vermoed tropenrooster met het oog op de zon, of anders nog niet leerplichtig). Tussen de bomen en watertjes zie je verliefde eenden en andersoortige beesten, en als je ’s avonds laat een lunchwandeling neemt waarschijnlijk ook verliefde mensen, zo verraden de rubberen hulpmiddelen  in de bosjes.

BospadLama

Hoogtepunt is echter wel de dierentuin. Blijdorp, Beekse Bergen en de Apenheul zijn er niets bij! Lama’s (het is net Sarah Kroos, walibi’s (ik noem ze gewoon kangoeroes), geitjes (moet Taylor Swift zijn), bambi’s (herten, ja), schapen, varkens en de meest kleurrijke vogels die uit een ei komen (oh, komen ze dat allemaal?): er is voor ieder wat wils. En mocht je lunchpakket nog niet compleet zijn, met een beetje zelfservice is hier je biologische beleg dus ook te vinden.

HertWalibi's

Maar zonder dollen: je werkt in een stad, binnen vier muren, aan een grijs bureau met een plastic bekertje koffie. De enige kleur die je ziet op je bureau is die van de nakijkpennen en markeerstiften. Dan is een half uurtje wandelen langs watertjes, bomen, ‘mooie’ huizen (eigenlijk zijn het vooral en uitsluitend vrijstaande huizen), vrolijke mensen en dieren met een hoge aaibaarheidsfactor toch heerlijk? En de rest van de middag kun je met een frisse neus, geest en zin weer lessen verzorgen, tentamens nakijken en studenten begeleiden! Ik had me geen betere werkplek kunnen wensen!

Zon!Kortom: ik kan het iedereen aanraden, zo’n gezondspannen wandeling tijdens een lunch in de lente. Wie loopt er de volgende keer mee, zodat ik niet alleen met mijn eigen schaduw de heerlijke Tilburgse rimboe hoef te verkennen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *