Bouquet.. Bucket list #2: wildkamperen. Echt wíld ja.

wildkamperenHoe vind je dit klinken: om je heen niks dan bossen, wat vogels en een eekhoorn. Je hoort het kabbelen van een beekje in de verte en het knetteren van je zelfgemaakte kampvuur met een verse vis erop (nee, niet (super)marktvers). Je telefoon heeft geen ontvangst en je hebt geen elektriciteit, dus het enige licht komt van je kampvuur en de verder inktzwarte sterrenhemel. En ’s ochtends wakker word je en concludeer je dat er grote, wilde dieren langs zijn geweest (waarschijnlijk dinosauriërs of beren).

Wildkamperen dus. Niet te verwarren met wild kamperen. Want dan moet je ook op z’n Amhali’s wild plassen in plaats van wildplassen. En dat staat dan weer niet op mijn bouquet bucket list.


Wildkampeerervaring

Bucket list #2

Nu heb ik al een beginnerscursus wildkamperen gedaan met mijn vader, een echte marinier (oeh!) en zijn zoon. Die marinier en zijn zoon zijn dus niet mijn vader en ik hè. Aangezien wildkamperen in Nederland niet is toegestaan, hebben we toen overnacht op een ‘nulsterrencamping’ van Staatsbosbeheer in -als ik mij goed herinner – Austerlitz. Zo’n paalkampeerterrein heeft een kampvuurplaats, een pomp voor water, en dat was het wel ongeveer. Stoer en spannend dat het was! ’s Nachts in een donker bos lopen, tussen échte dieren (ik kom uit de grote stad, lieve lezers), en dan slapen in een tentje in de middle of nowhere.

Maar toch, het blijft Nederland, met overal bospaden, wegen, paaltjes, je auto om de hoek en een door de stad in plaats van sterren verlichte hemel. Nee, ik wil het grote, enge buitenland in. Scandinavië lijkt me wel wat, of ergens een heuvelachtig woud in Oost-Europa. Of Canada. Met je rugzak, tent, gps-tracker en waardigheid.

Romanticus?

Oké, misschien is mijn beeld enigszins geromantiseerd. Ik ben blij dat ik een fietsband kan plakken en een handige vader heb voor de kastjes aan de muur en de dimmers op de lampen, dus ik ben niet in de veronderstelling zelf even een solide boomhut te gaan bouwen. Laat staan een beer te villen en te bereiden. Het valt dus maar de bezien of ik het überhaupt overleef.

Klompsloffen

En aangezien het grootste wilde dier dat ik ben tegengekomen een zwijntje op 200 meter is (en een duif op mijn balkon), ben ik vast een held op klompsloffen. Maar dat mag de pret niet drukken: het is natuurlijk spannend als de zon ondergaat, omdat je niet weet of de zon (voor jou) morgen nog opkomt of dat je misschien bent opgegeten door een wilde hamster.

Maar los daarvan dus op mijn bucket list: écht wildkamperen. Nu alleen nog iemand die dat met deze ervaren en zelfredzame wereldreiziger aandurft. Wie wil?

 

Ik schrijf wekelijks op woensdag een blog in het kader van mijn bouquet bucket list. Tips, adviezen, hulp of gewoon een keer iets van jóúw bucket list delen? Laat het weten!

Afbeelding: © sxh.hu / champion73© Carnavalsland

Reacties

    • Mike zegt

      Greetje,

      Je zit warm, maar niet helemaal juist. Ik ga inderdaad graag met mensen om, maar niet als ze drop eten.
      Verder vind ik het fijn dat ik zo volwassen overkom, maar ik ben ‘pas’ 25. Oh, en blond ben ik alleen in de zomer, tijdens het zeilen inderdaad!

      Nu jij ;-)?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *