Valentijnsdacht het niet

Mosterd na de maaltijd? Wellicht, maar gezien mijn drukke afgelopen week (carnaval is een slecht excuus, maar verhuizen kost gewoon veel tijd) vind ik dat het nog wel kan.

Ik heb een hekel aan de commerciële smog om de hele dag heen. De astronomische prijzen voor een weinig originele bloem die na twee dagen dood is (lekker representatief voor je relatie) zijn wat mij betreft het toppunt van debielheid. Koop dan plastic bloemen, daar heeft je huidige liefde van je leven over een week ook nog iets aan. Maar goed, ik hoor om mij heen louter geklaag over Valentijnsdag, en toch lijkt het winkeliers meer op te leveren dan te kosten.

Het zal dus wel een hele leuke dag zijn en ik ben waarschijnlijk een a-romantische hork, maar ik doe er gewoon niet aan mee en verwacht ook niets. Zowel veertien als twee zijn geen lievelingsgetallen van mij, en bovendien ben ik te nuchter voor liefdesblindheid en te principieel tegen amerikanisering en kuddegedrag. En dat commerciële, bah! Tot dat je een kaartje in je brievenbus valt…

Wat leuk! Een rode enveloppe met daarop in mooie, sierlijke vrouwenletters ‘Voor jou’. Smelt, kwijl en rode oortjes! Zeker als je ouders, zusje en ex-vriendin naast je staan op het moment dat je jouw brievenbus leegt. Heb ik ze wel alles verteld? Halen ze een geintje met me uit? Ben ik gek of een vliegtuig?

Niets van dat alles. Iemand vindt mij écht leuk en heeft de moeite genomen mijn nieuwe adres (sinds twee dagen, wat knap van haar!) te vinden. Ze moet uit Tilburg komen, want er zat geen postzegel op. Is het […]? Nee, die heeft een vriend? […] dan? Nope, weet niet dat ik verhuisd ben. […] misschien? Dat hoop ik niet. Of […]? Nah, wishful thinking mijnerzijds. Dan maar de enveloppe openen:

 Ik hou van jou omdat jij mij niet bent.

# ideale liefde

Goed, ze maakt het me moeilijk! Hashtag, hmm, interessant. Dat moet een hint zijn. Mijn beste vriend Google (die verdient een bloemetje!) verlost mij met een klap van mijn onzekerheid. Pats, klap in mijn gezicht. Reclame voor een serie. Het vrouwenhandschrift blijkt geprint, niemand kent mijn nieuwe adres, en mijn liefde is zo monogaam dat ze de rest van Tilburg waarschijnlijk ook de liefde heeft verklaard. Wordt een gezellige boel!

Ik ben er in getrapt. Te grazen genomen en er met mijn ogen open ingetuind. 14 februari de dag van de liefde, Valentijnsdacht het niet. Bah.

Reacties

  1. zegt

    Aaah, arme Michael…
    Ik lees dit en mijn voorleesstem geeft een bitter toon…
    Elke dag is er een excuus te bedenken om iets extra’s te doen voor een ander (grote liefde of niet) en valentijnsdag is zo’n dag.. Daarbij krijg je daarmee een herinnering (die veel mensen helaas nodig hebben) om iets liefs te doen…
    Dus allemaal een kwestie van perspectief… Als je mijn roze bril eens wilt lenen geef je maar een gil! ;)

    • Mike zegt

      Wees altruïstisch! Help anderen, geef eens een complimentje, zeg iets liefs of koop een kleinigheidje (een plastic bloem, bijvoorbeeld).

      Maar doe dat niet per se (of per se niet) op Valentijnsdag, want dan komt het op mij over als een verplicht nummertje en niet vanuit je hart.

      Pfoeh, zware materie die liefde. Of ben ik nu zo’n lompe boerenkinkel?

      En roze brillen, altijd leuk met carnaval. Ik heb nog wat roze bloempotten op mijn balkon. Ruilen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *