Ik geloof dat ik vakantie!

“dus wij gaan niet ver weg
nee, wij gaan niet ver weg
wat ze ook vertellen
het is hier niet zo slecht
wij – gaan – niet – ver – weg”

 

Wie kent het niet? Samson en Gert! Met die videoclip waarin het zo hard regent in de auto dat hij bij de Noordzeestrandt. Maar zoals de meesten van mijn generatie wel weten heeft Samson altijd gelijk. Zo ook hier.

Want waarom naar Alge-, Gilze- of Hongarije als je ook met de fiets naar de Esplanade kunt? Waarom op bezoek bij Azerbeidzjan als Jan ook gewoon bedrijfseconomie studeert in Tilburg? Bij de Top Croque een tosti Afrikaas of een broodje Birmingham van de AH Togo (of Professor de Moorplein). Voor het culinaire aspect van je vakantie hoef je het niet te laten.

Verder wijst alles erop dat de campus een toeristische trekpleister is. Ghana de Student Desk – eh VVV Tilburg University als je lang in de rij wilt staan, net zoals bij de Eiffeltoren. Met een toeristisch uitzicht in het atrium van het prachtige Academiagebouw, met een kunstzinnig paard aan het plafond. Het had zo een museum in een willekeurige stad kunnen zijn. En langstudeeropslag of niet, je mag overal gratis naar binnen. Dat is studentenkorting!

Bovendien, het is Tilburg University, dus voor je talenkennis hoef je het ook niet de grens over. Voor je culturele vorming neem je gewoon deel aan de Summer School of ga je tussen de Aziaten in de bibliotheek zitten. Liever zwemmen? In de vijver heb je in ieder geval geen last van de Middellandse Zeekwallen. En als je hier Nepal zegt, heb je ten minste nog kans dat iemand opkijkt en vraagt waarom dan niet.

Daarnaast, waarom de crises in Spanje, Italië of Griekenland opzoeken als hier op de universiteit ook miljoenen bezuinigd worden? Help de campuseconomie er liever bovenop door hier boeken te kopen, biertjes te drinken, of gewoon gratis te picknicken als een echte toerist. En je weet zeker dat je er geen mannen met goedkope ‘only for you’-zonnebrillen, ‘special price’-prullaria of ‘kijken kijken niet kopen’-paraplu’s tegenkomt. En ach,

Toegegeven, de bediening van de Espla staat niet dansend op de bar in uitdagende kleding zoals het op een zwoele, hete stapavond hoort, maar ze weten wel wat ze moeten klaarzetten als ik op vrijdagmiddag kom aanlopen (jep, de grote Erdinger). Zonder dat ik tres cerveses, trois bières, три пива, tre öl of tři piva moet zeggen.

Nee, ik weet het wel. Het is hier niet zo slecht, wat ze ook vertellen. Dus ik ga niet ver weg. Al was het maar omdat ik mijn scriptie nog even af moet ronden, alvast fulltime ben gaan werken op de universiteit, en ik enorme heimwee krijg als ik de campus twee dagen niet gezien heb.

Deze blog is ook verschenen op de website van Univers. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *