Vind mij leuk en plant mij voort!

Ik ben een hopeloze versierder en anti-macho. Zie bloggen als flirten met als doel leuk en aantrekkelijk gevonden te worden (Like!), een flirt terug te krijgen (reageer!), of voortgeplant te worden (deel!), en je zult zien dat ik een hopeloos geval ben.

Op de vraag waarom ik toch blijf bloggen reageer ik meestal clichématig met in willekeurige volgorde de woorden ‘gewoon’ en ‘leuk’. Tot ik het vak “Ethnographic Approaches to Social Media” (ja, ze weten het beestje wel een naam te geven hier in Tilburg) ging volgen.

Rode draad van het vak is het gedrag van mensen op sociale media. Veel van de onderwerpen gaan over de ‘Like-button’ en de vraag waarom mensen toch hun hele hebben en houden online gooien. Grappig, interessant en vooral ook fascinerend. Zo ben ik ook gaan nadenken over de persoonlijke weblogs (ik noem ze dagboekblogs), maar met als ongewenst resultaat vooralsnog meer nieuwe vragen dan antwoorden.

Al die honderdduizenden blogs die een enkele keer geliked worden, waar een familielid eens op reageert, of die vijf keer gelezen worden door elke keer dezelfde mensen. En verder blijven al die social media-buttons (deel dit!) en reactievelden vooral erg leeg. Je wordt er moedeloos van, maar bloggers blijven stug doorschrijven.

Ik weet dat veel mensen blogs als een therapie zien, een manier om gedachten op een rijtje te krijgen of gewoon hun mening (vaak galspuwend) te delen. Toch lijkt het mij bevredigend (we spreken immers van flirten en voorplanten) als je geliked of gedeeld wordt. Al is delen natuurlijk wel erg polygaam.

Lezers lijken er echter niet erg happig op (waarom niet?). Een grappige blog delen op jouw Facebookpagina lijkt me leuker dan vertellen dat je “nu gaat ontbijten” of “fucking weinig zin hebt om te leren”. En wie wil nu niet met mij flirten? Laat staan mij voortplanten of delen.

En dan heb je ineens een leuke basis voor een onderzoek, waarbij het natuurlijk extra mooi is dat een onderzoek uitvoeren onderdeel is van het eerdergenoemde vak. Wat is de invloed van het (gebrek aan) gebruik van buttons en reactievelden op bloggers?

Zo, bedankt voor het lezen. Als je nu hieronder even op de Facebook- of Twitterknop drukt en reageert, word ik blij. Ik plant mij graag voort, en beloof in het vervolg alleen nog maar met jou te flirten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *